Vandaag had ik zin in een fles Barolo Unoperuno 2012 van Elio Altare, een wijn die altijd iets bijzonders heeft omdat hij zo persoonlijk aanvoelt. Elio Altare was een van de grote vernieuwers van Barolo: compromisloos, rebels en tegelijk diep geworteld in La Morra.
De 2012, gemaakt van 100% nebbiolo, toont zich vandaag opvallend open en verleidelijk. In het glas een heldere robijnrode kleur met lichte evolutie. De neus is intens maar verfijnd: rode kersen, rozenblaadjes en wilde kruiden, gevolgd door tonen van teer, specerijen en een subtiele balsamico-toets. Zoals vaak bij Altare zit er een zekere sensualiteit in de wijn, zonder dat hij zijn precisie verliest.
In de mond is hij zijdezacht en harmonieus, met rijpe tannines die volledig geïntegreerd zijn. De warmere jaargang geeft de wijn charme en toegankelijkheid, terwijl de frisse zuren voor voldoende spanning blijven zorgen. Het fruit blijft helder en sappig, met een lange, elegante afdronk waarin kruiden en minerale tonen mooi blijven nazinderen.
Qua gerechten denk ik meteen aan de klassieke keuken van Piemonte: tajarin met truffel, brasato, of gerechten met paddenstoelen en langzaam gegaard vlees. Ook bij eenvoudig geroosterd vlees komt zijn finesse prachtig naar voren.
De 2012 zit vandaag op een heerlijk drinkmoment: open, verfijnd en volledig in balans. Hij heeft nog enkele jaren potentieel, maar dit is precies de fase waarin ik Barolo van Altare het liefst drink, wanneer de kracht plaatsmaakt voor elegantie en puur drinkplezier.
De 2012, gemaakt van 100% nebbiolo, toont zich vandaag opvallend open en verleidelijk. In het glas een heldere robijnrode kleur met lichte evolutie. De neus is intens maar verfijnd: rode kersen, rozenblaadjes en wilde kruiden, gevolgd door tonen van teer, specerijen en een subtiele balsamico-toets. Zoals vaak bij Altare zit er een zekere sensualiteit in de wijn, zonder dat hij zijn precisie verliest.
In de mond is hij zijdezacht en harmonieus, met rijpe tannines die volledig geïntegreerd zijn. De warmere jaargang geeft de wijn charme en toegankelijkheid, terwijl de frisse zuren voor voldoende spanning blijven zorgen. Het fruit blijft helder en sappig, met een lange, elegante afdronk waarin kruiden en minerale tonen mooi blijven nazinderen.
Qua gerechten denk ik meteen aan de klassieke keuken van Piemonte: tajarin met truffel, brasato, of gerechten met paddenstoelen en langzaam gegaard vlees. Ook bij eenvoudig geroosterd vlees komt zijn finesse prachtig naar voren.
De 2012 zit vandaag op een heerlijk drinkmoment: open, verfijnd en volledig in balans. Hij heeft nog enkele jaren potentieel, maar dit is precies de fase waarin ik Barolo van Altare het liefst drink, wanneer de kracht plaatsmaakt voor elegantie en puur drinkplezier.